سَهیونا هُداوندئے ناما جار بجننت
سِتَم دیستگێن مردمێئے دْوا، هما وهدا که وت آجز اِنت و وتی پریاتا هُداوندئے بارگاها سرَ کنت.
102
او هُداوند! منی دْوایا گۆش دار،منی پریات ترا سر بات.
2 منی سکّی و سۆریئے رۆچا
وتی دێما چه من چێر مدئے.
وتی دلگۆشا گۆن من کن،
وهدے ترا تئوارَ کنان، زوتّ پَسّئو بدئے.
3 چێا که منی رۆچ چۆ دوتّا گارَ بنت و
هڈّ چۆ رۆکێن اِشکرا سُچنت.
4 منی دل چۆ مُرتگێن کاها گیمّرتگ و هُشک تَرِّتگ و
چه وَرد و وراکا کپتگان.
5 چه بازێن نالگ و پریاتا
هُشکێن هڈّ و پۆستے آن.
6 گیابانی بومّێئے* پئیما آن،
انچۆ که بومّے مان وئیرانگان.
7 بێواب گندلانی تها تچک آن،
انچۆ که تهناێن مُرگے لۆگێئے سرا.
8 دژمن سجّهێن رۆچا منا شگانَ جننت،
کَلاگَ بندنت و نالتَ کننت.
9 چێا که نانئے بدلا پُرَ وران و
هرچے که نۆشان، اَرسا پُرّ اَنت،
10 چه تئیی هِژم و گَزبا،
چێا که تئو منا چست کرت و زمینا جت.
11 منی رۆچ، بێگاهی ساهگێئے پئیما گارَ بنت و
من کاهئے ڈئولا هُشک بئیگا آن.
12 بله تئو، او هُداوند، تان اَبد وتی بادشاهی تهتا نِشتگئے و
تئیی نام نَسلانی نَسل برجاه اِنت.
13 تئو جاهَ جنئے و ترا سَهیونئے سرا بزّگَ بیت،
چێا که سَهیونئے سرا رهم کنگئے وهد آتکگ،
آ گیشِّتگێن وهد رَستگ.
14 چێا که تئیی هزمتکاران اے شهرئے سِنگ دۆست اَنت و
سَهیونئے هاکئے سرا هم بزّگِشَ بیت.
15 کئوم چه هُداوندئے ناما تُرسنت و
زمینئے سجّهێن بادشاه چه تئیی مزنی و شانا.
16 چێا که هُداوند سَهیونا نۆکسرا اَڈَّ کنت و
مان وتی شان و شئوکتا زاهرَ بیت.
17 آ بزّگانی دْوایان گۆشَ داریت و
چه آیانی پریاتان نادلگۆشَ نبیت.
18 بِلّ که اے په آیۆکێن نَسلێا نبیسگ ببیت و
اَنچێن کئومے که اَنگت اڈّ نبوتگ، هُداوندا ستا و سنا بکنت.
19 آییا چه وتی پاکێن اَرشا جهلاد چارِتگ،
هُداوندا چه آسمانا دێم په زمینا چارِتگ،
20 تانکه بندیگانی نالگان بِشکُنت و
همایان آزات بکنت که مرکئے سزا دئیگ بوتگاَنت،
21 که سَهیونا هُداوندئے ناما جار بجننت و
اورشَلیما آییئے ستایا بکننت،
22 هما وهدا که کئوم و بادشاهی
په هُداوندئے پرستشا یکجاه مُچَّ بنت.
23 راهئے نێما منی توانی پرۆشت و
منی رۆچی گوَنڈ کرتنت.
24 گڑا من گوَشت:
”او هُداوند! اُمرئے نیاما منی زِندا پَچ مگِر،
تئیی سال تان سجّهێن نَسلان برجاه اَنت.
25 زمین، تئو چه اَزلا جۆڑ کرتگ و
آسمان تئیی دستانی کار اِنت.
26 اے سجّهێن گار و بێگواهَ بنت بله تئو مانئے،
اے سجّهێن چۆ پۆشاکا کوَهنَ بنت،
تئو اِشان چۆ پۆشاکا بدلَ کنئے و اے بێرانَ بنت،
27 بله تئو مانئے و
تئیی سال هلاسَ نبنت.
28 تئیی هزمتکارانی چُکّ تئیی بارگاها جَهمنندَ بنت و
آیانی پُشپَد تئیی درگاها برجاهَ ماننت.“